Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/1310 · K. 2022/12213

11. Ceza Dairesi         2018/1310 E.  ,  2022/12213 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerinin ibrazı için yapılan tebligata rağmen yasal süresi içinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, defter ve belgelerini Ataköy’de bulunan Vergi Denetim Bürosunda görevli ... isimli vergi müfettişine ibraz ettiğini, hakkında neden ihbarda bulunulduğunu anlayamadığını savunması, dosyada mevcut 11.02.2014 tarihli vergi müfettiş yardımcısı ... tarafından düzenlenen vergi inceleme tutanağında, sanığın 2009 takvim yılına ait defterleri ile bir kısım alış faturalarını ibraz ettiğinin belirtildiği, söz konusu incelemenin ardından 30.10.2014 tarihli defter ve belgeleri isteme yazısının düzenlenerek sanığa gönderildiği ve Marmara Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 22.12.2014 tarihli 2014-A-2883/20 sayılı vergi inceleme raporunda ise; sanığın 2009 takvim yılında hakkında sahte fatura düzenleyicisi olduğu yönünde vergi tekniği raporu bulunan ... isimli mükelleften fatura aldığının belirlenmesinin ardından 22.12.2014 tarihli vergi suçu raporu ile sanık hakkında temyize konu davanın açıldığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; 1) Sanığın 2009 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini ibraz etmesi için yapılan tebligattan sonra hangi defter ve belgelerinin ibraz edildiği, ibraz edilmeyen defter ve belgelerinin bulunup bulunmadığı, daha önceden defter ve belgelerin istenip istenmediği istenmiş ise hangi sebeple istendiği hususlarının Vergi Dairesi Başkanlığından ve gerekirse Vergi Müfettiş Yardımcısı ...’in tanık olarak dinlenmesi suretiyle tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi, yasaya aykırı, 2) Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.