Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2018/1402 · K. 2019/1380

20. Hukuk Dairesi         2018/1402 E.  ,  2019/1380 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... sokağında bulunan 713 ada 2 parselde kayıtlı 25/100 arsa paylı taşınmaz üzerindeki tripleks villanın tamamı ...adına kayıtlı iken Genelkurmay Başkanlığı Askeri Mahkemesinin 21.06.2007 tarihli kararı ile Hazine adına tescil edildiğini, Kat Mülkiyeti Kanununa göre kiracının ödemediği aidatlarla ilgili gecikme faizinin olayın kendisine bildirildiği tarihten başlayacak şekilde ödeyeceği konusunda hüküm bulunduğunu, bu tarihten öncesine ilişkin olarak kat malikinin kiracısının ödemediği aidat borcuna yöneltilecek gecikme faizinden sorumlu tutulması mümkün olmadığından Beykonakları yöneticiliği tarafından 2012 yılına ait aidat alacağının tahsilinin mümkün olmadığını belirterek, davalının müvekkili aleyhine başlattığı İstanbul 23. İcra Müdürlüğünün 2012/9254 nolu takip dosyasındaki takibe konu 5.095,12.-TL alacaktan dolayı borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine, davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava menfi tespit istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 22. maddesine göre kat malikinin 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından bağımsız bölümlerin birinde kira akdine dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü bulunduğu kira miktarı ile sınırlı olup yaptığı ödeme kira borcundan düşülür. Kanunun bu hükmüne göre ortak gider ve aidat borcundan kural olarak kat maliki sorumludur. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, davalının Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesi uyarınca davacı kat maliki Hazinenin ortak giderden kiracının sorumlu olduğu iddiası yersiz olup, mahkemece yeterli araştırma yapılarak fazla ödenen ortak gider payı olmadığı tespit edilerek yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.