Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2018/147 · K. 2020/29

17. Hukuk Dairesi         2018/147 E.  ,  2020/29 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Taraflar arasındaki rücuen tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, Emekli Sandığı iştirakçisi olan ...'ın idaresindeki motorsiklete, davalı ...'ın idaresindeki aracıyla çarpması sonucu ölümlü kaza meydana geldiğini, kazada ölenin eş ve çocuklarına dul ve yetim aylığı bağladıklarını, davalı ...'ın kazada % 25 kusurlu olduğunu ve zarardan sorumlu olduğunu, davalı ... şirketinin de diğer davalı aracının sigortacısı olduğundan zarardan sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, ölenin yakınlarına bağlanan ve ödenen aylıklardan 5.000,00 TL. ve ödenen peşin sermaye değerinden 5.000,00 TL. olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 5.000,00 TL. kurum zararının dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ten tahsiline, hak sahiplerine ödenen aylık ve faiz taleplerinin reddine, davalı ... şirketi hakkındaki davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.01.2017 tarih, 2014/13742 Esas ve 2017/105 Karar sayılı ilamı ile; "davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; dava dışı ...'ın (davacının ödeme yaptığı kişilerin desteği), işine giderken işyerinin önünde gerçekleşen trafik kazasında öldüğü; ölenin hak sahiplerine davacı kurum tarafından yapılan aylık ve peşin sermaye değeri ödemesinin, ölenin hayattayken maaşından Emekli Sandığı tarafından kesilen miktarların karşılığı olduğu; 06.03.1978 tarih ve 1978/1 Esas, 1978/3 Karar sayılı İBK kararı gereği, Emekli Sandığı tarafından bağlanan aylıklar ve peşin sermaye değerinin, kendisine aylık ya da gelir bağlanan ölenin hak sahipleri için destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılırken, tazminattan düşülemeyeceği; Turhal Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/158 Esas sayılı dosyasında, ölenin hak sahipleri tarafından, eldeki davanın davalılarına karşı açılan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemli davadaki destekten yoksun kalma tazminatı hesabında, davacının ödediği bedellerin tazminattan düşülmediği ve davalıların tazminatın tamamından sorumlu tutulduğu; bu itibarla, davacı kurumun ölenin hak sahiplerine bağladığı dul ve yetim aylığı ile peşin sermaye değeri gelirinin, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu gereğince rücuya tabi olmadığı, davacının yaptığı ödemeler için davalılara rücu hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin ve İçtihadı Birleştirme Kararına da aykırı olarak hüküm tesisinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı kurumun 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu gereği yaptığı ödemelerin 06.03.1978 tarih, 1978/1 Esas- 1978/3 Karar sayılı İBK kararı gereği rücuya tabi olmadığı ve davacının davalılara rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına ilam başlığında iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakıldığının yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 27/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.