Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/1470 · K. 2020/7011
11. Ceza Dairesi 2018/1470 E. , 2020/7011 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet A-Sanık hakkında 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi: Sahte fatura ile belgelendirilen alım tutarının, yıllık satılan mal maliyetine oranının % 99 gibi yüksek bir oran olması, suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının dosya arasında bulunması, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, faturaları düzenleyen mükelleflerden ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı ve Dairemizin 2017/6537 ve 2016/3561 esasına kayıtlı dosyaların içeriğinden düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığının anlaşılması ve sanık tarafından ticari teamüle uygun ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğinin belirlenmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında “2008” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu 2008 yılına ait sahte faturaların gelir vergisinde kullanılması nedeniyle, 16.03.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, B-Sanık hakkında 2009 yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkümiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesi: 1-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını, alımlarının gerçek olduğunu savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; a-Suça konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, b) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; aa) Faturayı kullanan sanığın mükellefiyetine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları düzenleyen mükellefe ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükelef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Suça konu sahte faturaların gelir vergisi indiriminde kullanıldığının belirtilmesi nedeniyle 16.03.2010 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2009 olarak hatalı yazılması, Yasaya aykırı, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.