Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2018/1473 · K. 2019/1626

2. Hukuk Dairesi         2018/1473 E.  ,  2019/1626 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVACI-DAVALI : ... DAVALI-DAVACI : ... DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyası Alacağı Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, ziynet eşyası alacağının kısmen reddedilen bölümü, kişisel ilişki süresi yargılama gideri, vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, ziynet alacağının kabul edilen kısmı, vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.02.2019 günü duruşmalı temyiz eden ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. 3-Mahkemece, ortak çocuk Yağmur’un velayeti davacı-karşı davalı anneye bırakılmış, ortak çocuk ile baba arasında "Aynı yerde oturmaları hali” ve "Ayrı yerlerde oturmaları" hali için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar aynı yerde oturdukları gibi kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Kaldı ki, değişen koşullara göre kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. O halde, aynı yer, ayrı yer ayrımına gidelmeksizin çocuğun üstün menfaati doğrultusunda kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. 4-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde boşanma talebi yanında ziynet eşyalarının aynen, olmadığı taktirde 116.622 TL ziynet alacağının tahsilini de talep etmiştir. Davacı-karşı davalı kadın tarafından ziynet alacağı yönünden 02.01.2013 tarihinde 1.731,85 TL nispi peşin harç yatırılmış ise de, iadesi istenen ziynetlerin bedeli üzerinden 1.991.61 TL nispi peşin harç yatırılması gerekirken, eksik yatırılmış bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. O halde eksik nispi peşin harcın davacı-karşı davalı tarafa tamamlattırılması (Harçlar Kanunu m. 30 - 32 ); harç tamamlandığı takdirde gösterilen deliller değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi; harç tamamlanmadığı takdirde ise anılan Kanunun 32. madde uyarınca işlem yapılması gerekir. Bu gereklilik gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 4. bentteki bozma sebebine göre ziynet alacağına yönelik tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.037,00 TL vekalet ücretinin Mahmut'dan alınarak duruşmalıya gelen Yasemin'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2019 (Pzt.)