Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2018/15766 · K. 2019/23511

7. Ceza Dairesi         2018/15766 E.  ,  2019/23511 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1. Sanığın suç tarihinden sonra işlediği suçtan dolayı verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine suç tarihi itibarı ile objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan ve zararı gideren sanık hakkında ''eldeki yargılama devam ederken yeniden kasıtlı suç işleyerek cezalandırılan sanığın yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu bir kanaat hasıl olmadığı'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2. 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemece bir kanaatin oluşması koşulları getirilmiş olmakla, suç tarihinde adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığın, sonradan işlediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olan ilamına dayanılarak "suç işledikten sonra ve yargılama sürecinde yeniden kasıtlı suç işleyerek cezalandırılan sanığın yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu bir kanaat hasıl olmadığı" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, 3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.