Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2018/16284 · K. 2019/121

22. Hukuk Dairesi         2018/16284 E.  ,  2019/121 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının davalı ... AŞ.'nin alt işverenleri nezdinde 27/11/2011-15/01/2013 tarihleri arası çalıştığını, iş akdine işverence haksız olarak son verildiğini, ancak fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş,davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde aşçı olarak çalışmış olan davacı, haftanın her günü 06.00-07.00 de işe başlayarak saat 22.00-23.00'e kadar çalıştığını iddia etmiş olup, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ise davacının günde 3 saat, haftada 21 saat çalıştığı kabulüyle, 7 gün üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır. Ancak, davacının hafta tatili ücret alacağı talebi de bulunduğundan, aynı dönem için ayrıca hafta tatili ücret alacağı da hesap edilmek suretiyle, mükerrerliğe neden olunmuştur. Oysa, hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplama hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.