Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/1756 · K. 2018/2559

11. Ceza Dairesi         2018/1756 E.  ,  2018/2559 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : Mahkumiyet I-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen 30.11.2010 tarih ve 2009/423 Esas, 2010/1351 Karar sayılı ilk hükmün herhangi bir temyiz talebinin olmaması nedeniyle kesinleştiği, sadece 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükmün temyiz edildiği, hükmün bozulması üzerine sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından yeniden hüküm kurulmasının hukuki değerden yoksun olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 1)Sanığın, ... ... ve ... ...’in kendisini tehdit ederek şirketi devraldıklarını, faturaları da bu kişilerin düzenlediğini savunması; sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; sanığın savunmasında belirttiği ... ... ve ... ... ile şirketin diğer ortağı ... ...’ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmeleri, gerektiğinde faturalardaki imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığına ilişkin imza incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.