Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2018/1801 · K. 2020/19491

7. Ceza Dairesi         2018/1801 E.  ,  2020/19491 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın mahkemede alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, olay günü diğer sanığın işi olması nedeniyle suça konu işyerinde bulunduğunu, kargo görevlisinin getirdiği kutu içindeki sigaralardan haberi olmadığını, diğer sigaraların da dükkanı açtığında işyerinde bulunduğunu, kaçak olduğunu bilmediğini söylemesi ve savunmasının diğer sanık ... tarafından doğrulanması ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğine, sanık ...'ın diğer sanık ...'ın eylemine kasten iştirak ettiğine ilişkin savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetildiğinde beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca BOZULMASINA, II) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.