Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2018/1816 · K. 2020/1985

4. Hukuk Dairesi         2018/1816 E.  ,  2020/1985 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...- ... Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi aleyhine 07/01/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/12/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı vekili; Milli Eğitim Bakanlığı müfettişlerince davalı kurum hakkında yürütülen tahkikat neticesinde tanzim olunan rapora dayanılarak, aday öğretmenlerin temel ve hazırlayıcı eğitimi tamamlamadan davalı kurumda ders verdikleri, 2007-2008 döneminde 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3 maddesine göre ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün yerine getirilmediği belirtilerek yersiz ödemeye bağlı kurum zararının tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı vekili; yersiz açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, sosyal devlet ilkesi gereğince tüm özürlü çocukların eğitim masrafının devlet tarafından karşılanması gerektiği, ücretsiz öğrenci okutulması ile ilgili davalı kuruma başvuru olmadığı, davalı kurumda derslere katılan aday öğretmenler yönünden ise hizmet karşılığı ödeme yapıldığı ve kurum zararı bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir. 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3. maddesi “Kurumlar, öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlüdür. Bakanlıkça bu oran yüzde ona kadar artırılabilir.” şeklinde düzenlenmiştir. Davalı kurumun 5580 sayılı Kanun’a tabi bir özel eğitim kurumu olduğu kuşkusuzdur. Dosya kapsamından; 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu'nun 13/3. maddesine göre ücretsiz okutulması gereken öğrencilerin eğitim bedelinin de davacı kurumdan yersiz olarak tahsil edildiği iddiası ile bu bedelin de talep edildiği, davaya konu edilen 2007 ilâ 2008 döneminde 5580 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu ve anılan düzenleme uyarınca davalı kurumun, öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünün bulunduğu; bu konuda davalı kuruma başvuru yapılmamış olmasının davalı kurumun ücretsiz öğrenci okutma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Şu durumda, dava konusu talebin kapsadığı tarihlere ilişkin olarak dönem içerisinde okutulan öğrencilerin %3'ünün eğitim giderleri hesaplatılarak, zarar kapsamı belirlenip hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine 17/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.