Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2018/18357 · K. 2021/6943

7. Ceza Dairesi         2018/18357 E.  ,  2021/6943 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Malen sorumlunun temyiz talebinin incelenmesinde; Malen sorumlunun 18/12/2014 tarihinde alınan ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını, davaya katılma talebi bulunmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından malen sorumlunun temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde ise; 1)Tüm dosya kapsamının incelenmesinde olay günü saat 02:30 sıralarında Kıyıgören hudut karakolu sorumluluk sahasında 1. Derece askeri yasak bölgede 21-22 numaralı hudut kazıkları arasında siyasi hududa 30 metre mesafede devriye faaliyeti sırasında Asi nehri kenarında sanık ...’ın sevk ve idaresindeki ... plakalı traktör ve traktöre bağlı römorkta sanıklarla birlikte suça konu kaçak akaryakıtların ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dava konusu akaryakıtın kaçak olarak yurda sokulduğu anlaşıldığından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan yasanın 3/1 ve 3/10 madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre ise; 2)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 3)5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca zoralım kararı verilebilmesi için zoralıma konu aracın iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiği cihetle Sanık ...'ın traktörün ağabeyine ait olduğunu, onun haberi olmadan aldığını savunması, malen sorumlunun da sanığın aracını aldığından haberinin olmadığını, kaçakçılıkta kullanılacağını bilmediğini beyan etmesi karşısında nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında yeterli delil de bulunmadığı gözetilerek sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi, 4)Suça konu eşyanın 5607 sayılı yasanın 13/1.maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı yasanın 16/A. maddesi gereğince karar verilmesi, 5)24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete de yayınlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas - 2015-85 karar sayılı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53.maddesinin bazı fıkralarında yer alan hükümlerin iptaline dair kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.