Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2018/2171 · K. 2019/5364

17. Ceza Dairesi         2018/2171 E.  ,  2019/5364 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılanın beyanına göre; saat 05.00 sıralarında, 51 KT 327 plakalı kamyonunda yüklü iplikleri teslim için beklediği sırada, farları sönük şekilde 34 TK 319 plakalı aracın, kamyonunun arkasına yaklaştığını, içinden inen iki kişinin aracının arka tarafına geçtiğini, şüphelenerek "Bir şey mi var" diye seslenmesi üzerine, kişilerin araca binerek içindeki diğer üç kişi ile birlikte kaçtıklarının anlaşılması karşısında; katılanın duruşmaya celbi ile; sanıkların kamyondan hırsızlık yapma kastlarını ortaya koyacak şekilde bir icra hareketlerinin olup olmadığı hususunda dinlenip sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Suça konu eşyanın muhafaza altında bulunan eşyalardan olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nun 141/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3-Katılanın beyanına göre; olayın saat 05.05 sularında gece vakti gerçekleştiği, olay araştırma tutanağı içeriğine göre ise 06.30 sularında gündüz vakti, olaya müdahale edilip sanıkların takip edilerek yakalandıklarının belirtilmiş olması karşısında, olay saatine ilişkin çelişki giderilerek sonucuna göre, TCK'nun 143. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 1-Eylemin TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen gündüz vakti hırsızlığa teşebbüs suçuna uyduğu tespit edilirse; hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarını yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2-Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, 3-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin, sanık ...'in, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.