Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/2229 · K. 2019/3695

11. Hukuk Dairesi         2018/2229 E.  ,  2019/3695 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2017/46 E. - 2017/290 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 22/02/2018 tarih ve 2017/1366-2018/171 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilince yapılan 43. sınıftaki mal/hizmetleri kapsayan "DÖNERSAN + ŞEKİL” ibareli marka başvurusunun, önce Markalar Dairesi Başkanlığınca ve nihai olarak da YİDK tarafından, 43. sınıftaki mal/hizmetleri de kapsayan "DÖNERSAN” ibareli markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 2016/M-11874 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı Kurum vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu marka ile redde mesnet alınan markanın asıl unsurunun "DÖNERSAN" ibaresi olduğu ve aralarında 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi uyarınca aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu, kapsadıkları mal ve hizmetlerin benzer olduğu, ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin ilk bakışta ve derhal herhangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ayrıca başvuru konusu işaretin reddedilen ürün ve hizmetler bakımından halen kullanılıyor, redde mesnet markaların fiilen kullanılmıyor olmasının da başvurunun tesciline olanak sağlamayacağı gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve başvuru markasındaki şekil unsurunun belirgin bir özelliğinin bulunmamasına göre, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.05.2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.