Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/2276 · K. 2019/10653

12. Ceza Dairesi         2018/2276 E.  ,  2019/10653 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 2918 sayılı Yasanın 118/5. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi, 2-Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, arka koltukta aynı şirkette çalışan ölen olduğu halde, Nizip-Gaziantep iki yönlü yolda, önünde seyreden tırı sollamak istediği, karşı yönden gelen aracı görmesi nedeni ile tekrar kendi şeridine dönmek ister iken direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve tırın dorsesine çarptığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, Kabule göre de; 3-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası hesap edilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.