Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/2344 · K. 2019/11230

12. Ceza Dairesi         2018/2344 E.  ,  2019/11230 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü, saat 11:20 sıralarında, meskun mahalde, iki yönlü, kavşak kollarının trafik yoğunluğu bakımından birbirinden farklı olduğuna dair herhangi bir işaretlemenin olmadığı, düşeyde eğimli, kuru düz, asfalt yolda, sürücü belgesi bulunmayan sanık idaresindeki kamyon ile seyrederken, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde kavşakta seyrine göre sağındaki kavşak kolundan kavşağa gelen sürücü belgesi olmayan ...'ın sevk ve idaresindeki tecilsiz motosiklete ilk geçiş hakkını bırakması gerekirken bu kurala uymadığı, kontrolsüzce ve seyir hızıyla giriş yaptığı kavşakta sağından gelen motosikletin sol ön yan kısımlarına, kendi aracının ön sağ far kısmı ile asli kusurlu olarak çarpmasıyla motosiklet sürücüsü ... ve arkasında yolcu olarak bulunan eşi ...’ın ölümü ile sonuçlanan olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanıkla ölenin ortak kusurlu olduğuna, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, sanığın adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmemesinin yerinde olmadığına, katılanlar vekilinin, sanığa az ceza verildiğine, olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi; Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 5 ile numaralandırılan paragrafının çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.