Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/2540 · K. 2019/11301

12. Ceza Dairesi         2018/2540 E.  ,  2019/11301 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin tanık beyanları, sanık savunmasının kararda değerlendirilmediği, ölenin ışığının açık olmadığı, sanığın kusurunun olmadığı, ölenin ehliyetinin olmadığı, ölenin sanığın arka tekerine çarptığı, sanık neredeyse yolu bitirecekken olayın olduğu, ölenin kaskının olmadığı, ölüm sebebinin de beyin kanaması olduğu, teşdit yapılmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" ve (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. yollamasıyla 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece TCK'nın 50/1-a. maddesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan ''sanığın kasta dayanan kusurunun ağırlığı ile suç sebep ve saikleri" ibarelerinin hükümden çıkarılması, yine hükmün 3. fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.215 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.