Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2018/2551 · K. 2019/7790

19. Ceza Dairesi         2018/2551 E.  ,  2019/7790 K. "İçtihat Metni" 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/9 ve 48/5. maddelerine aykırı davranmak kabahatinden dolayı ... hakkında Menemen Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 23/02/2017 tarihli ve ID 827201, ID 827293 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanaklarıyla uygulanan 2.507,00 Türk lirası ve 876,00 Türk lirası idari para cezaları ile 23/02/2017 tarihli ve ZA-21788 sıra numaralı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınması tutanağı ile aynı tarihli ve ZA-21589 sıra numaralı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geçici olarak geri alınması tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Menemen Sulh Ceza Hakimliğinin 14/06/2017 tarihli ve 2017/375 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/07/2017 tarihli ve 2017/1629 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/02/2018 gün ve 329 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2018 gün ve KYB-2018-19345 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezaları yerinde ise de, kabahatlinin alkolmetreye üflememesi nedeniyle kaç promil alkollü olduğunun tespiti amacıyla hastaneye sevk edilmesi üzerine 0,94 promil alkollü olduğunun tespiti edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, sürücü belgesinin geri alınmasına dayanak eylemin yalnızca kabahatlinin alkollü olarak araç kullanmasından ibaret olduğu ve aynı eylemden dolayı sürücü belgesinin geçici olarak iki kez geri alınamayacağı gözetilmeksizin başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü; 2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesinin '' Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar. '' yönünde, 48/9. maddesinin ise '' Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.'' yönünde düzenleme içerdiği, araç sürücülerinin alkollü olarak araç kullanıldığının tespit edilmesi durumu ile alkol miktarının tespiti amacı ile kollukça teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeme durumlarında uygulanacak idari yaptırımların Kanunda ayrı ayrı düzenlendiği, tutanak içeriği ve CD kaydı uyarınca muteriz tarafından alkol miktarının tespiti konusunda kolluk tarafından teknik cihaz kullanılmasının kabul edilmediğinin, Menemen İlçe Devlet Hastahanesi' nin 23.02.2017 tarih, 9133160 sayılı raporu ile muterizin 0.94 promil alkollü olduğu hususunun sabit olduğu, bu hali ile muteriz tarafından farklı farklı eylemler ile 2918 sayılı Kanun'un farklı hükümlerinin ihlal edilmiş olması nedeniyle kolluk tarafından yapılan uygulanan idari yaptırımların Kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.