Yargıtay 12. Hukuk Dairesi · E. 2018/2553 · K. 2018/5350

12. Hukuk Dairesi         2018/2553 E.  ,  2018/5350 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Borçlu, icra mahkemesine başvurarak, aleyhine başlatılan takip nedeniyle, haline münasip evinin haczedildiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, satışın şikayetçi borçlunun haline münasip alabileceği miktar olan 150.000,00 TL den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmiştir. Alacaklıların sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK'nun 82/1-12. maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınabileceği haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı hak sahiplerine ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez. Somut olayda, meskeniyet iddiasına konu taşınmaz, cadde üstünde bir apartman dairesi olup, hükme esas alınan 25.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda bu meskene 180.000,00 TL değer belirlenmiş ve borçlunun aynı konumda haline münasip alabileceği ev değeri 150.000,00 TL olarak bildirilmiştir. Borçlunun sosyal durumu da göz önüne alındığında, normal bir dairenin değerinin, bu miktardan düşük olacağının kabulü gerekir. Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. Mahkemece, borçlunun bekar olduğu da gözetilerek, daha mütevazi bir semtte haline münasip evin yeniden değerlendirilerek bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.