Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2018/2597 · K. 2019/621

14. Hukuk Dairesi         2018/2597 E.  ,  2019/621 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: \_ K A R A R \_ 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. 1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir. 2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir. Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir. Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya gelince; Dosya, Dairemizin 05.02.2018 tarihli, 2016/11817 Esas, 2018/739 Karar sayılı ilamıyla “….davalı ... ve ...'nun "... Mah., Hükümet Cad, ..." adresine, davalı ...'nun "Doğu Mah., ..." adresine gönderilen gerekçeli karar tebligatlarının aynı konutta oturan kardeşi Serkan Ganioğlu'na tebliğ edildiği, farklı adreslere gönderilen tebligatların aynı hanede yaşadıklarından bahisle tek kişiye tebliğinin mümkün olmadığı, ayrıca adı geçen davalıların "Serkan Ganioğlu" isminde bir kardeşlerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalılar ..., ..., ...'na 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir. Mahalline iade kararından sonra mahkemece, gerekçeli karar davalılardan ... ve ...’na usulüne uygun tebliğ edilmiştir. Ancak davalı ...’na gerekçeli kararın doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve bu hükme göre tebliğ edildiği görülmektedir. Yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olarak gerekçeli karar tebliğ edildiği muhatabın savunma hakkını kısıtlanacaktır. Mahkemece, bu sefer mahalline iade kararımız dikkatlice okunmalı, savunma hakkı gözetilmeli, usul ekonomisi de dikkate alınarak tekrar yazışmaya sebebiyet verilmemelidir. Davalı ...'na 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 21.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.