Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2018/2615 · K. 2018/11931

17. Ceza Dairesi         2018/2615 E.  ,  2018/11931 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık müdafiinin, 08.06.2016 tarihinde tefhim edilen mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 16.06.2016 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde, Sanıklar ... ve ... birlikte suç işleme iradesi ile fikir ve eylem birliği içinde diğer sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'in araç içinde beklemek şeklinde tarif edilen eyleme doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan netice cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan netice cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından; sanıkların başına çorap geçirmek suretiyle tanınmamak için tedbir alarak suçu işlediğinin CD izleme tutanağı ile sabit olması karşısında eylemin TCK'nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturacağının gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanıklar ..., ..., ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun, soruşturma aşamasında suça konu müştekiye ait kasayı attıkları yeri göstererek hasarlı şekilde iadesini sağladığı dikkate alındığında; katılanın kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Kolluk tarafından tanzim edilen CD izleme tutanağında suçun, başına çorap geçirmek suretiyle tanınmamak için tedbir alarak işlendiğinin sabit olması karşısında eylemin TCK’nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturacağının gözetilmemesi, 3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan netice hapis cezasının 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.