Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/2615 · K. 2020/2279

11. Hukuk Dairesi         2018/2615 E.  ,  2020/2279 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26/12/2013 gün ve 2010/809-2013/778 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/12/2017 gün ve 2017/4801 - 2017/7173 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortağı olduğunu, şirket müdürünün diğer paydaşları da ikna ederek müvekkilini fiilen şirketten uzaklaştırdığını, doğrudan bilgi ve belge sahibi olmasının engellendiğini, kendilerinin haberdar edilmeden dava dışı şirketlerin kullandığı kredilere müşterek borçlu ve kefil sıfatı ile sorumluluk üstlendiğini, müvekkilinin aile ortaklığına sahip başka şirketlerin de ortağı olduğunu, müvekkilinin duyumlarına göre müvekkilinin paydaş olduğu şirketlerin kullandığı kredileri ödemede temerrüde düştüğünü, şirketin ciddi bir yokluk içinde olduğunu, amacı doğrultusunda hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin uzun süreden beri ticari faaliyetinin olmadığı, banka borçlarını ödeyemediği gibi taahhüt edilen sermayenin de ortaklar tarafından ödenmediği, bu durumun 6762 sayılı Yasa'nın 549/2. maddesine göre haklı neden olduğu, 6102 sayılı Yasa'nın 636/3.maddesinde öngörülen davacının çıkarılmasına yönelik hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine dair verilen karar davalı vekili ve feri müdahil vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davalı vekili ve feri müdahil vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, fer'i müdahilden alınmadığı anlaşılan 113,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen fer'i müdahilden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.