Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2018/2753 · K. 2020/1270

4. Hukuk Dairesi         2018/2753 E.  ,  2020/1270 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/12/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili; müvekkilinin ...olarak ... Komutanlığı ... Jandarma ... görev yaptığını, davalının ise ... Komutanı olduğunu, müvekkilinin 23/04/2012 tarihinde gece akaryakıt ikmali için kışlaya çağrıldığını, ancak müvekkilinin ailesi ile birlikte kışlaya uzak bir mesafede olduğu gerekçesiyle gelemediğini, bunun üzerine 24/04/2012 tarihinde davalı ... komutanının yapılan içtima esnasında 400 askerin önünde müvekkiline "akaryakıtçı" diye hitap ederek rencide ettiğini ve olayın devamında davalının müvekkilini emre itaatsizlik suçu iddiasıyla ... sevk ettiğini, yapılan soruşturmada takipsizlik kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, olaya ilişkin tanıklar dinlenmiş olup, dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davalının olay tarihinde içtima esnasında orada bulunan tüm askerlerin duyacağı şekilde "Vatan haini, pompacılıktan başka işin yok, onu da yapmıyorsun" diyerek hakaret ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının dava dilekçesindeki iddialar incelendiğinde, 25 Nisan 2012 tarihinde 08:00’da içtimada davalı ... komutanının yaklaşık 400 kişinin önünde davacıya “akaryakıtçı” diye hitap ederek rencide ettiğinin beyan edildiği görülmüştür. Mahkemece hükme esas alınan tanık beyanında geçen "Vatan haini, pompacılıktan başka işin yok, onu da yapmıyorsun" ifadesi ise dava dilekçesinde yer almayıp, davacının davalının bu ifadeleri kendisine sarf ettiğine dair bir iddiası da bulunmamaktadır. 6100 sayılı HMK’nın “Taleple Bağlılık İlkesi” başlıklı 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Hâkimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece anılan yasal düzenlemelere aykırı olarak; davacı tarafça davaya konu edilmeyen ve iddia olunmayan bir beyanın esas alınarak hüküm tesisi doğru olmamıştır. Somut olayda; tarafların konumu, olayların gelişim şekli, davalı tarafından sarf edilen “akaryakıtçı” ifadesi, dosya kapsamında iddia olunan diğer hususlar ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği anlaşılmaktadır. Şu durumda, mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.