Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/276 · K. 2019/2259

11. Hukuk Dairesi         2018/276 E.  ,  2019/2259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/35 E. - 2017/17 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/905-2017/957 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait "GOLDEN" esas unsurlu, tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketce yapılan 2012/89400 sayılı, 29, 30, 31, 32, 35, 39, 41 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli, "GOLDENFISH" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe yapılan itirazın nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK ...'nın 2014-M-14093 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı şirketin GOLDEN esas unsurlu markalarının tanınmış marka olmadığını, müvekkili şirketin davacı markasına benzetme, iltibas oluşturma çabasının bulunmadığını, müvekkilinin kötü niyetinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki golden ibaresiyle başlayan yüzlerce tescilli markanın kullanıldığını, davacı ve müvekkili şirketin benzer iş kolunda faaliyet göstermediğini markaların aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı TPMK vekili, markaların tüketici zihninde bıraktıkları izlenimin farklı olduğunu, markaların karıştırılma olasılığının bulunmadığını, ... kararının yerinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu "GOLDENFISH" ibareli davalı markasının, davacının "GOLDEN" esas unsurlu markaları ile benzer olduğu, davalı markasının kapsadığı 29 ve 30. sınıfın tüm alt grupları ile 32. sınıfın 02, 03. ve 35/06 alt grupları yönünden markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacı markalarının tanınmışlığının dosyadaki delillerle ispatlanamadığı, markanın tanınmış olduğu kabul edilse dahi 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde sayılan koşullar somut olayda gerçekleşmediğinden, davalının 32. sınıfın 01. alt grubu ile 31, 35 (01-05), 39, 41 ve 43. sınıfın tüm mal ve hizmetlerinde tescilli "GOLDENFISH" markasının hükümsüzlüğüne yol açmayacağı, davalının ticaret unvanının, "GOLDENFISH" markasını tescil ettirme hakkı vermeyeceği, davalı marka başvurusunun kötüniyetli bir başvuru olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; TPMK ...'nın 10/10/2014 tarih 2014-M-14093 sayılı kararının 29, 30 sınıfların tamamı, 32/02 ve 03 gruplar ile 35/06 grupta "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması" 29. sınıf "et balık kümes ve av hayvanlarının etleri ile her türlü işlenmiş et ürünlerinin bir araya getirilip toptan ve perakende sunum hizmetleri" yönünden iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile, 2012/89400 sayılı "GOLDENFISH" ibareli markanın tescilli olduğu, 29, 30 sınıfın tamamı 32/ 02 veya 03 gruptaki ürünler ve 35/06 grupta "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması" için 29. sınıf "et balık kümes ve av hayvanlarının etleri ile her türlü işlenmiş et ürünlerinin bir araya getirilip toptan ve perakende sunum hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili ile davalılardan TPMK vekilinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir. Kararı, Davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalılardan TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 25/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.