Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2018/2849 · K. 2018/8105

2. Ceza Dairesi         2018/2849 E.  ,  2018/8105 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I) Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk ...’nın 24.10.2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafi istemediğini beyan ettiği, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı halde, soruşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafi Av....’ın yokluğunda verilen kararı 10.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat suça sürüklenen çocuğa tebliğinin gerektiği, suça sürüklenen çocuğun sorgusunda bildirdiği adresinde yakınına 08.01.2014 tarihinde yapılan tebligatın tebliğ tarihinde İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunması nedeniyle geçersiz olduğu, Dairemizin 21.03.2018 tarihli kararı sonrasında kararın suça sürüklenen çocuğa 25.04.2018 tarihinde usulüne göre tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından, hükmü temyize yetkisi bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, III) Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçularından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına göre saat 05.20 sıralarında katılana ait iş yerinin camını kırıp iş yerine giren şahıslar olduğu anonsu üzerine saat 05:25 sıralarında olay yerine giden kolluk görevlilerinin sanığı yakalandığı, suç tarihinde UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05:19'da bittiğinin anlaşılması karşısında; icrasına gece vakti başlanan suçun son icra hareketinin gündüz vakti yapılması sebebiyle atılı suçun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddeleri uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, 2- Kabule göre de; Sanık hakkında geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 116/4. maddesi yerine 116/2 olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine göre, bozmanın temyiz isteminde bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’ya da SİRAYETİNE, 27/06/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.