Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2018/2860 · K. 2018/7833

9. Hukuk Dairesi         2018/2860 E.  ,  2018/7833 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : İŞE İADE İSTEMLİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacı işçinin davalı şirkette 17/12/2014 tarihinden iş sözleşmesinin feshedildiği 30/07/2015 tarihine kadar marka müdürü olarak çalıştığını, en son 5.000,00 TL aylık ücret aldığını, zaman zaman 24:00 saatine kadar çalıştığını, yabancı şirketlerin ağırlanması bu şirketlere sunum ve rapor hazırlanması işlerinin davacı işçinin sorumluluğunda olduğunu, 28/07/2015 tarihinde doktora gittiğinde hamile olduğunu öğrendiğini, hamile olduğu bilgisini diğer çalışanlarla da paylaştığını, davalı şirket yöneticilerinin bu durumu öğrendiklerinde kendisine şirkette çalışamayacaklarını söylediklerini, davacı işçiye iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini açıkça bildirildiğini, davacı işçinin 28/07/2015 tarihinde 5 haftalık hamile olduğundan 6 ay daha çalışabileceğinin söylendiğini iddia ederek, fesih işleminin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine; müvekkilinin işe başlatılmaması durumunda davalının 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatı mahkumiyetine; müvekkilinin işten ayrı kaldığı süre zarfında ki 4 aylık ücret, diğer sosyal hak ve alacakların faizi ile ödenmesine ve İş Kanunu’nun 5. Maddesinde belirtilen eşit davranma ilkesine aykırı davrandığı için 4 aylık tazminat ödenmesi gerektiğini iddia ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davalı işyerinde toplam 28 işçinin çalıştığını, davacı işçi ile aralarında belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu, davacı işçinin son brüt maaşının 5.000,00 TL olduğunu, işçilik alacaklarının eksiksiz olarak banka kanalıyla ödendiğini, bu hususun ödeme belgeleri ve maaş bordrolarıyla da sabit olduğunu, davacı işçinin son brüt maaşının 5.000,00 TL olduğunu, işçilik alacaklarının eksiksiz olarak banka kanalıyla ödendiğini, davacı işçinin 28/07/2015 tarihinde hamile olduğunu öğrendiğini ancak genel müdür ve yetkili personel tarafından davacının 14/07/2015 tarihinde işten çıkarılmasına karar verildiğinin sabit olduğunu, davacı işçinin 15/07/2015-26/07/2015 tarihleri arasında izinde olması nedeniyle iş sözleşmesinin fesih işlemlerinin 30/07/2015 tarihinde yapıldığını, davacı işçinin tüm hak ve alacaklarının aynı gün banka kanalı ile ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece “İş akdinin feshine ilişkin olarak, davalı taraf savunmasında ekonomik nedenlerle feshedildiğini ve fesih bildiriminin 30/07/2015 tarihinde yazılı olarak yapıldığını ancak davacı işçinin imzadan imtina ettiğini bildirmiş ise de dosyaya sunulan yazılı bir fesih bildirimi bulunmadığı anlaşılmıştır. Buna göre, fesih bildiriminin yazılı olarak yapılması ve fesih sebebine açıkça yer verilmesi gereğine ilişkin usul kurallarına uyulmadığı ve geçerli nedenin varlığının ispat edilmediği” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Temyize konu karar duruşmasından önceki 15.03.2016 tarihli duruşma zaptında, ertelenen duruşma gün ve saati 15.06.2016 gün ve 10:30 olarak belirlenmesine rağmen, 15.06.2016 günü henüz duruşma saati gelmeden duruşmanın ara kararına aykırı olarak 10:28’de davalı vekilinin yokluğunda yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemenin ara kararına ve HMK 'nın 150. ve devamı maddelerine aykırılık teşkil eden, savunma ve hukuki dinlenilme hakkını kısıtlayan bu usuli hata savunma hakkının ihlali niteliğinde olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.