Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2018/2915 · K. 2018/10178

9. Hukuk Dairesi         2018/2915 E.  ,  2018/10178 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalı işyerinde 2002 yılında çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı tarafından 10.01.2012 tarihinde haksız olarak sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, resmi ve dini bayram çalışma ve hafta tatili çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının davalı işyerinde 10.03.2006-05.11.2007 tarihleri arasında ve 23.06.2008-10.01.2012 tarihleri arasında olmak üzere iki dönem halinde çalıştığını, davacının birinci dönem kendi isteği ile işten ayrıldığını, ikinci dönem ise iş akdinin davalı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının son dönemde ...'de mağaza sorumlusu olarak çalıştığını, son altı ayda disiplinsiz davranışları sebebi ile davacıya ihtar cezası verildiğini, hakkındaki duyumlar sebebi ile aralık 2011 ve Ocak 2012'de işyerinde mal sayımları yapıldığını, işyerinde çalışan diğer personelin beyanlarına göre davacının 25-30 çift ayakkabıyı çöpe attığının, yabancı uyruklu ve fatura almayan müşterilere indirim yapıyor gözükerek aldığı parayı zimmetine geçirdiğinin, fatura düzenlemeden ürün satışı yaptığının ve işyeri ortaklarından biri hakkında “..." tabirini kullandığının ve bu kişiye ağza alınmayacak küfürler ettiğinin, diğer personelin satışlarını da kendi adına yazarak çıkar sağladığının ve mal sayımı sonunda toplam 10.616 TL açığı olduğunun tespit edildiğini, davacının yazılı savunma yapmaktan kaçındığını ve iş akdinin 10.01.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının herhangi alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna ve Dairemizin 24/01/2017 tarihli 2017/20221 Esas, 2017/7300 Karar sayılı bozma ilamına dayanılarak, kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izin alacağı isteminin kabulüne, hükmün diğer kısımları kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dairemizin yerleşik kararlarında da belirtildiği gibi, bozulan karar, sonradan verilen kararın eki niteliğinde değildir. Hüküm bozulmakla tamamen ortadan kalkar. Hükmün bozulması üzerine mahkemece, davacının talep ettiği tüm alacaklarla ilgili kabul veya ret yönünde yeniden hüküm kurulmalı, oluşan en son duruma göre kabul edilen miktar üzerinden davacı lehine, reddedilen miktar üzerinden ise davalı lehine tek bir vekâlet ücretine hükmedilmeli, ancak davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilirken taktiri indirim nedeniyle reddedilen kısım dışlanmalı, harç ve yargılama giderleri de yeniden belirlenmeli, yine mahkemece verilen kısa karar ile gerekçeli karardaki hüküm fıkraları faizler de dâhil aynı olmalı ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmamalıdır. Mahkemece, davadaki tüm talepler yerine kıdem tazmiatı ve yıllık ücretli izin alacağı hakkında karar verilmesi 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesine de aykırı olup hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.