Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2018/292 · K. 2019/6989

2. Ceza Dairesi         2018/292 E.  ,  2019/6989 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Suç tarihi gözetilerek, sanık ...'nin mağdur ...'ın imam olarak görev yaptığı caminin şadırvan ve tuvaletinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve mahkemenin kabulüne göre de 142/1-a. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan başladığı gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi; sanık ...'nin mağdur ...'in dernek başkanı olduğu caminin şadırvan kapısına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda ise, mala zarar verme suçu yönünden sanık ...'nin eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1. maddesiyle hüküm kurulması; yine, dosya içerisindeki mağdur ... tarafından sunulan 29/12/2014 tarihli tutanağa göre, zararın 29/12/2014 tarihinde kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı işlenen suçlar yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini ile; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/387 Esas ve 2010/815 Karar sayılı ilamında da sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanık ...'un ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Suç tarihi gözetilerek, sanık ...'in mağdur ...'ın imam olarak görev yaptığı caminin şadırvan ve tuvaletinden gerçekleştirdiği hırsızlık eylemi için 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması ve mahkemenin kabulüne göre de 142/1-a. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıldan başladığı gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesi; sanık ...'in mağdur ...'in dernek başkanı olduğu caminin şadırvan kapısına zarar vererek hırsızlığı gerçekleştirmesi şeklinde gerçekleşen olayda ise, mala zarar verme suçu yönünden sanığın eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 151/1. maddesiyle hüküm kurulması; yine, dosya içerisindeki mağdur ... tarafından sunulan 29/12/2014 tarihli tutanağa göre, zararın 29/12/2014 tarihinde kovuşturma aşamasında giderildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı işlenen suçlar yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık ...'in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/330 Esas ve 2012/42 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/330 Esas ve 2012/42 Karar sayılı ilamındaki nitelikli hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.