Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2018/2989 · K. 2020/922

3. Hukuk Dairesi         2018/2989 E.  ,  2020/922 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ İLK DERECE MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili; davalı şirketin müvekkiline ait işyerinde 01/10/2009 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olarak bulunduğunu, sözleşme bitmeden evvel kiralananı terk ettiğini; taraflar arasında yapılan kira sözleşmesine göre, kiracılık sıfatının 01/10/2017 tarihinde son bulacağını, davacının hiçbir ihtar göndermeden ve anahtar teslimi yapmadan kiralananı kullanılamaz halde terk ettiğini, hangi tarihte terk ettiğinin bilinmediğini; kiracı tarafından ödenmeyen 2012 yılı Ocak, Kasım ve Aralık aylarına ait bakiye kira bedelleri ile 01.04.2013-01.12.2013 tarihleri arasındaki kira bedelleri ve 01.10.2009-01.06.2013 tarihleri arasında ödenmeyen elektrik bedellerinin tahsili için yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; davalının itirazının iptali ile icra takibinin devamına karar verilmesini, % 40 tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili; kiraya konu yerin Mayıs 2013'de tahliye edildiğini, tahliyeden sonra Yeşilhisar SHM'nin 2013/3 Değişik iş sayılı dosyası ile tespit yapıldığını ve davacıya tebliğ edildiğini; davacının ise, aynı yerde Ağustos 2013' de Yeşilhisar SHM'inde 2013/8 Değişik iş dosyası ile tespit yaptırdığını ve iş yerinin tahliye edildiğini bildiğini, icra dosyasında talep edilen elektrik faturalarının' da kiraya konu yere ait olmayıp hemen bitişiğinde bulunan davacıya ait olan petrol istasyonuna ait olduğunu; müvekkilinin, kendisine ait olan elektrik faturalarını ödediğini, aylık kira bedelinin sözleşmeden sonra KDV hariç 2.500,00 TL olarak belirlendiğini, buna ilişkin faturanın ekte olduğunu, kiralananın erken tahliyesi halinde şartları var ise kira alacağı olarak değil tazminat olarak bedel talep edilebileceğini; özel bakım yurdu olarak kiraya verdiğini ancak, özel bakım yurdu için gerekli tamirat ve tadilatların yapılmadığını, bu yüzden müvekkilinin zorunlu olarak Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü denetimleri neticesinde tadilat ve tamirat yaptığını, bu konuda Yeşilhisar SHM'nin 2013/3 Değişik iş sayılı dosyasında parasal değerinin tespit edildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince; 01/11/2011 tarihine yönelik takibe konu 360,00 TL kira alacağına, 01/11/2012 tarihine yönelik takibe konu 1.770,00 TL kira alacağına, 01/12/2012 tarihine yönelik takibe konu 1.770,00 TL kira alacağına, 01/04/2014 -01/09/2013 tarihlerine yönelik takibe konu aylık 4.720,00 şer TL kira alacağına yönelik davalı tarafça bir ödeme belgesi sunulmamış olduğu gözetilerek, bu dönemlere ilişkin kira bedellerinden davalı tarafın sorumlu olduğu, Yeşilhisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/8 değişik iş sayılı dosyasında 13/09/2013 tarihinde davacı tarafın talebi üzerine kiralanan taşınmaza girilerek tespit yaptırıldığı gözetildiğinde artık davalının kiralanana ait anahtarı teslim etmediği olgusunun dinlenilmeyeceği, makul sürenin 3 ay olarak belirlendiği, elektrik borcu bulunduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, itirazın 59.160,06 -TL asıl alacak ve 2.028,04-TL işlemiş faiz yönünden iptaliyle takibin 61.188,10-TL üzerinden devamına, fazlaya yönelik talebin reddine, alacak likit olduğundan 61.188,10-TL'nin % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekili kiralananın 2013 yılı Mayıs ayında tahliye edildiğini savunmuş ise de, belirttiği tarihte kiralananı tahliye edip anahtarı teslim ettiğine dair yazılı bir belge sunamadığından, davacı kiraya verenin taşınmazda delil tespiti yaptırdığı 13.09.2013 tarihinin tahliye tarihi olarak kabulü gerektiği, bilirkişi incelemesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gibi, kiralananda süzme sayacın bulunduğunun davalı tarafça kabul edildiği, buna ilişkin daha önceden ödeme yapıldığına, makul sürenin takipte istenilen aylar kirası ile sınırlı olarak hesaplanmasında da bir usulsüzlük bulunmadığına göre; mahkemece, yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, karara karşı davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-) Davalının elektrik bedeline ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 6100 sayılı HMK' nın 266. ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hâkim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK' nın 278-279. maddelerine göre; bilirkişi raporu, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Dosyanın incelenmesinde; davacı kiraya veren tarafından davalı kiracı aleyhine ödenmeyen kira alacakları ile birlikte davalının kullandığı elektrik bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığı, dava konusu yerin elektrik aboneliğinin davacı adına kayıtlı olduğu, aynı zamanda aynı abonelikten davacının kullandığı petrol istasyonunun da yararlandığı, sayaçların ise farklı olduğunun belirtildiği, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarının ise uzman olmayan hukukçu bilirkişiler tarafından düzenlendiği görülmektedir. O halde; mahkemece; dava konusu abonelik endeks bilgilerinin celbedilerek dosyanın elektrik alanında uzman bilirkişiye tevdi ile davacının talep edebileceği elektrik bedelinin belirlenmesinin ardından oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir. İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir. SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davalının, sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.