Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2018/299 · K. 2021/259
23. Hukuk Dairesi 2018/299 E. , 2021/259 K. "İçtihat Metni" Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
- K A R A R -
Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satıldığını düzenlenen sıra cetvelinde vergi dairesinin alacağının 1.sırada, müvekkili dosyasına 2. sırada yer verildiğini, vergi dairesinin haczinin düştüğünü, müvekkili alacağının ilama dayalı işçi alacağı olduğunu, dava tarihinin vergi dairesinin haczinden önce olduğunu, müvekkili dosyasındaki mahkeme ve icra vekalet ücreti, yargı ve icra giderlerinin de rüçhanlı alacak olarak 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasını talep ve dava etmiştir. Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının 6183 sayılı Yasa kapsamında olduğunu ve haczin düşmeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan vergi dairesi müdürlüğü'nün haciz tarihinin daha önce olduğu, alacağının 6183 Sayılı Yasa kapsamında kamu alacağı olduğu bu bakımdan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir. Karara karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki ilk haczin kamu haczi olduğu, şikayetçinin alacağı yönünden İİK'nın 268. maddesindeki istisnanın sözkonusu olmadığı, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu mahkeme kararında usul veya esas yönünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 27.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.