Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/3039 · K. 2020/2118

12. Ceza Dairesi         2018/3039 E.  ,  2020/2118 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü saat 07:24 sıralarında, sanık ...'in makinist olarak, sanık ...'in ise tren şefi olarak görev yaptıkları, trenin (banliyö treni)... istikametinden... İstasyonuna gelerek durduğu, yolcu indirip bindirdikten sonra kondüktörün düdük çalarak verdiği işaret ve tren şefi olan sanık ...'in kapıları kapatması üzerine hareket ettiği, trenin istasyonu tam olarak terk etmeden bir kişinin tren ile peron arasına düştüğünün haber verilmesi üzerine trenin durdurulduğu, trenin yavaş yavaş hareket ettiği, tren hareket ettiğinde kapılarının kapalı olduğu buna rağmen, ...'nın trene yetişmek için koştuğu, orta vagona bineceği sırada ayağının kaydığı ve tren ile peron arasına düştüğü, düşerken de trenin basamaklarının çarptığı ve bu şekilde yaralandığı akabinde de ölümün gerçekleştiği olayda; dosya kapsamına ve oluşa uygun olduğu anlaşılan 30.10.2009 tarihli keşfe dayalı hazırlanan bilirkişi raporu,...Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 19.04.2010 tarihli raporu ve bozma sonrası alınan 15.06.2016 tarihli bilirkişi heyet raporları dikkate alınarak, sanıklara atfedilebilecek kusurun bulunmaması nedeniyle, mahkemenin sanıklar hakkında verdiği beraat kararına ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede; Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksire dayalı kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin müteveffaya atfedilen kusuru kabul etmediklerine, sanıkların kusurlu olduğuna ve cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.