Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2018/3186 · K. 2019/4230

21. Hukuk Dairesi         2018/3186 E.  ,  2019/4230 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir). Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur. Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir. Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur. Dosya kapsamından, kararı temyiz etmeyen davalılar ... ve ... açısından Av.... tarafından vekaletname ibraz edildiği, adı geçen avukatın istifa ettiğine veya azledildiğine dair dosya kapsamında bilgi bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Karar ilamının davalı ...’ya hiç tebliğ edilmediği, diğer davalı ... açısından ise sonradan Av. ...'un vekaletname ibraz ettiği ancak bu vekaletname boşanma davalarına münhasıran verilmiş vekaletname olmasına, eldeki dava yönünden bir geçerliliği bulunmamasına rağmen karar ilamının davalı ... adına Av....'a tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; 1-Davalı ...'ya yöntemince karar ilamı ve davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesi tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 344. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi, 2-Davalı ... açısından ise Av. ...'a geçerli bir vekaletname sunması için süre verilmesi, süresi içerisinde vekaletname sunulmaz ise karar ilamı ve davacı tarafından sunulan temyiz dilekçesinin yöntemince adı geçen davalıya tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 344. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.