Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2018/3200 · K. 2018/8136

20. Hukuk Dairesi         2018/3200 E.  ,  2018/8136 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ...-Güzeloba mahallesi, 7904 ada 17 parselin 27/11/1996 tarihinde ...'dan satın aldığını, davacının satın aldığı tarihte tapu kaydında mülkiyeti kısıtlayan şerh ve beyan olmadığını, taşınmazın satın alındığı tarihte imar parseli olduğunu, davacının parseli otel yapmak için ... ... belediyesinden 26/12/1996 tarihinde inşaat ruhsatı aldığını ve otel inşaatını tamamlayarak yine aynı belediyeden 18/11/2002 tarihinde otelin genel iskan belgesinin alındığını, ... Genel Müdürlüğü, Güzeloba mahallesi, 7904 ada 17 parselin 1078 sayılı ... parseli içinde kaldığı, bu nedenle özel mülkiyete konu olamayacağı gerekçesi ile davacı aleyhine 03.05.2000 tarihinde tapu iptali ve tescili davası açtığını, yargılamayı yapan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/742 Esas, 2005/367 Karar sayılı ve 14.06.2005 tarihli ilamı ile davacı adına olan tapunun iptali ve ... vasfı ile Hazine adına tesciline karar verildiğini, davacının yasal yollara başvurduğunu, son olarak Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2009/6547 Esas, 2009/7273 Karar sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi de reddedilerek yerel mahkeme ilamının kesinleştiğini, bu ilamın kesinleşmesi ile davacının mülkiyet hakkının son bulduğunu, davacıya ait parselin bulunduğu bölgede 1993 yılında imar uygulaması yapıldığını ve 27/01/1993 tarih ve 1164 yevmiye ile davacıya ait 7904 ada, 17 parselin imar parseli olarak tapuya tescil edildiğin, davacının bu parselin 27/11/1996 tarihinde satın aldığını, MK'nın 1007/1 maddesine göre tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devletin sorumlu olduğunu, davacının tapu siciline güvenerek 7904 ada 17 sayılı parseli satın aldığını, tüm mal varlığını satarak bu parsele yatırdığını, kendisinin ve çocuklarının geleceğini bu otele bağladığını, oteli tefriş edip işlettiğini, davacıya ait tapunun iptali ile hiçbir bedel ödenmeden davacının mülkiyet hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek, 7904 ada 17 sayılı parselin değeri ile üstündeki yapı bedeli olarak 1.090.000,00 TL'nin tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği 30.04.2009 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini, otel işletmekten kaynaklanan kazanç kaybının tespiti ile bu kalem alacak için şimdilik 5.000 TL'nin davacıya ödenmesini, otelin tefrişinden kaynaklanan tüm zararların tespiti ile bu kalem alacak için şimdilik 5.000 TL'nin davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, dosyaya sunduğu 04/02/2016 tarihli dilekçesi ve son duruşmadaki imzalı beyanında, kazanç kaybı ve otelin tefrişi ile ilgili davasını geri aldığını belirtmiş, davalı vekili de buna karşı bir diyeceğinin olmadığını ifade etmiştir. Mahkemece; 1)Taşınmazın zemin değeri ile üzerindeki bina ve havuz değeri olan 1.005,653 TL'nin tapu iptali ve tescil kararının kesinleştiği, 30/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, bu taleplerden fazlaya ilişkin kısımların reddine, 2)Kazanç kaybı ve otelin tefrişinden kaynaklanan taleplerle ilgili dava geri alındığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dava, TMK'nın 1007. maddesi gereğince tazminat istemine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacının, adına kayıtlı bulunan taşınmazının tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde eldeki davayı açmasına ve arsa niteliğindeki taşınmaza emsal metodu kullanılarak değer belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.