Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2018/3268 · K. 2018/4901

15. Ceza Dairesi         2018/3268 E.  ,  2018/4901 K. "İçtihat Metni" Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ...'un beraatlarına, sanıkların kendilerini vekil ile temsil ettiklerinden bahisle vekalet ücreti verilmesine dair Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2016/6-2017/15 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.04.2018 gün ve 94660652-105-09-1645-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 gün ve 2018/34786 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli kararında, sanıkların kendilerini vekille temsil ettiklerinden dolayı vekâlet ücreti verilmesine hükmedilmiş ise de, sanık ... müdafinin 27.01.2016 tarihli ve sanık ... müdafinin 07.09.2016 tarihli vekillikten çekildiklerine ilişkin dilekçelerini ayrı ayrı dosyaya sundukları, bu kapsamda sanıkların müdafilerinin duruşmalara katılmadıkları ve sanıkların kendilerini müdafi ile temsil ettirmedikleri anlaşıldığından sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “Olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay tarafından incelenmesini sağlamak suretiyle ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve özel dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hâkim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile delillerin değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.06.1971 gün ve 497-209, 07.02.1972 gün ve 447-72, 24.02.1975 gün ve 37-32, 14.06.2005 gün ve 66-65, 07.02.2006 gün ve 172-10, 22.10.2013 tarih ve 2012/11-1322-2013/421 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, vekâlet ücretinin yargılama giderlerinden olması şahsi hak olma niteliğini değiştirmeyeceğinden ve kişisel hakka ilişkin olarak yapılan aykırılıklar nedeniyle kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, vekâlet ücretine yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.