Yargıtay 19. Ceza Dairesi · E. 2018/3273 · K. 2020/181

19. Ceza Dairesi         2018/3273 E.  ,  2020/181 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın iş yerinde yapılan denetimlerde, “physioshect” isimli cihazı kullandığı ve bu cihazla birlikte yapılan tahlillere ait evrakların bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, her ne kadar sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmişse de; 1219 sayılı Kanun’un 25. maddesi “Diploması olmadığı hâlde, menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile, hasta tedavi eden veya tabip unvanını takınan şahıs iki yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiştir. Madde lafzından da anlaşılacağı üzere suçun unsurları menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile hasta tedavi edilmesi veya tabip unvanının takınılmasından ibarettir. Sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu “physioshect” isimli aletin tıbbi ölçüm yapan bir alet olmadığını, kullanımının herhangi bir ruhsat gerektirmediğini ifade etmiştir. Kovuşturma aşamasındaki beyanında ise, NLS hücresel tarama dedikleri “physioshect” adlı cihazın bio aktif ürün yapan firmaların sattığı aktar tarzı, romatizma, bel fıtığı gibi rahatsızlıkları teşhis ettiğini belirtmesi karşısında; suça konu “physioshect” adlı cihazın hasta tanı ve tedavisine yönelik bir fonksiyonunun ve bir hekim tarafından veya hekim gözetiminde kullanılması zorunluluğunun bulunup bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre ise; 1- Sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmış olması karşısında; yalnızca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nin 53/4. maddesinin uygulanabileceği gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, 2- Cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesi gereğince belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi, 3- 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca sanıkların denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.