Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2018/3438 · K. 2019/388

2. Hukuk Dairesi         2018/3438 E.  ,  2019/388 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi DAVACI-DAVALI : ... DAVALI-DAVACI : ... DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası, tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise ortak çocuk lehine hükmedilen nafakanın ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince her iki dava kabul edilerek tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine dair karar verilmesi üzerine bu karara karşı davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kişisel ilişki yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar, reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden istinaf yoluna başvurulmuştur. Davacı-karşı davalı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü istinaf kapsamı dışında bırakılmış ve boşanma hükmü usulen kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince iştirak nafakasının çocuğun okula başladığı ve ihtiyaçlarının arttığı gerekçesiyle iştirak nafakasının miktarı yönünden kadının istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle kararın kesinleşmesinden itibaren 600 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Ne var ki iştirak nafakasına boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren hükmedilmesi gerekirken kararın kesinleşmesinden itibaren hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1-A-f bendinde yer alan “kararın kesinleşmesinden” sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına yerine “boşanma hükmünün kesinleşmesinden" sözcüklerinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ceyhun'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 176.60 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Zuhal'e geri verilmesine, dosyanın ilgili ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2019 (Prş.)