Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2018/3545 · K. 2019/4438

8. Hukuk Dairesi         2018/3545 E.  ,  2019/4438 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. K A R A R Davacı vekili, vekil edeni kuruma ait olan Karşıyaka Bostanlı Vapur İskelesi 37/C-D, 39-39A'da bulunan 375 m2 kapalı ve 245 m2 açık alanlı taşınmazın davalı şirkete kiraya verilmiş olduğunu, davalı şirket tarafından kiralanan yerler dışında, kapalı alana 23 m2 açık alana ise 205 m2 alan ve 150 m2 çocuk parkı ilave edilerek kullanıldığını, 23 m2 kapalı alan için 25.01.2008-08.05.2009 arasında 1.641 TL ve KDV, 205 m2 açık alan için 19.03.2008-08.05.2009 13.545 TL ve KDV, 150 m2 çocuk parkı için 08.07.2008-08.05.2009 3.500 TL ve KDV olmak üzere toplam 18.686 TL ve KDV'nin davalı şirketten tahsilinin gerektiğini, ayrıca kiralanan açık alan dışında 573,50 m2 fazladan açık alanın da davalı tarafından kullanıldığını ve bu yer için 19.03.2008 tarihinden itibaren aylık 2.641 TL ve KDV üzerinden ecrimisil ödenmesi gerektiğini, davalı şirkete fazladan kullanılan yerlere ilişkin ödenmesi gereken bedellere ilişkin faturalar düzenlenerek gönderildiğini, ancak şirketin ödeme yapmadığını belirterek, 2008 yılından günümüze dek 149.821,06 TL ecrimisil bedelinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacı kurum ile dava konusu ilave alanlara ilişkin 08.05.2009 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, bu tarihten önce dava konusu alanların davalı şirket tarafından kullanılmadığını, işyerinin ruhsatının vekil edeninin kusuru dışında imar planı değişikliği nedeniyle iptal edildiğini, davacının kiralayan olarak hazır bulundurma borcunu yerine getirmediğini, müvekkilinin kiraladığı yeri kullanamayarak zarara uğradığını, işyerinin yeniden açılması için büyük masraf yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı, vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. 1. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden, davacı vekilinin dava dilekçesi incelendiğinde, dava konusu taşınmazda 08.09.2007 tarihli kira sözleşmesi ve 08.05.2009 tarihli ek protokol ile davalıya kiralanmış olan alanlar için ek protokol tarihine kadar ecrimisil ödenmesini istediği, ayrıca bu alanlar dışında davalının her hangi bir hakka dayanmaksızın fazladan kullanmakta olduğu açık alan için de ecrimisil talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Teknik bilirkişiler ... ve ... tarafından düzenlenmiş olan 14.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda, davalının 08.09.2007 tarihli kira sözleşmesi ve 08.05.2009 tarihli ek protokol kapsamında kalan kullanımının toplam 998 m2 olduğunun ancak buna karşın davalının kullanmakta olduğu toplam alanın 1421 m2 olduğunun tespit edilmiş olduğu görülmekle, davalının kiralamış olduğu alandan fazla olarak 423 m2 yüzölçümlü açık alan kullanmakta olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece davalının her hangi bir hukuki nedene dayanmaksızın kullanmakta olduğu bu alan için de haksız işgalin başlangıç tarihinden itibaren ecrimisil ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bu alan için hüküm kurulmamış olması yerinde değildir. 2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı vekili savunmasında ve bilirkişi raporuna karşı sunmuş olduğu beyanlarında davalı şirketin kira sözleşmesine ek olarak yapılmış olan 08.05.2009 tarihli ek protokol tarihine kadar dava konusu kiralanan alanları kullanmadığını, ayrıca kiralamış olduğu alan dışında fazladan bir kullanımı da bulunmadığını belirtmiştir. Bu durum göz önüne alındığında, Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Mahkemece öncelikle davacı vekilince işgal edildiği ileri sürülen dava konusu yerlerin kira sözleşmesi ve ek protokol kapsamında olan ve kapsam dışında kalan bölümleri net olarak belirlenmesi, bu yerlere davalı tarafından el atılıp atılmadığının, el atılmışsa el atmanın başladığı tarihin duraksamaya yer verilmeyecek şekilde tespit edilmesi gereklidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılarak bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.