Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2018/3746 · K. 2018/18899

3. Ceza Dairesi         2018/3746 E.  ,  2018/18899 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan ... ve katılan sanık ... adına temyiz başvurusunda bulunan Av. .....n dosya içerisinde sadece ... adına vekaletnamesi mevcut ise de, 12.02.2013 tarihli duruşmada adı geçenler ile birlikte duruşmaya katıldığı anlaşıldığından, yüzüne karşı verilen hükme yönelik adı geçenler yönünden temyize hakkı bulunduğu, Av. ...'in 02.02.2015 havale tarihli dilekçesinin ise ek temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 17.02.2011 tarihli duruşma zaptında müşteki ...'ın “davada katılan sıfatı ile yer almak istemiyorum” şeklinde beyanı zapta geçirilmiş ise de, gerek önceki beyanın söyleniş şekli ve gerekse devamında katılma istemine karşı iddia makamının beyanları alınarak müştekinin davaya katılmasına karar verildiğinden bu husus yazım hatası olarak kabul edilmiştir. 1) Sanık ... hakkında Mustafa’yı yaralama, sanık ... hakkında Duran’ı yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından sanıklar müdafiileri tarafından yapılan itirazlar da reddedildiğinden incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2) Sanık ... hakkında katılan ...’i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak; a) Sanığın katılana yönelik yaralama eylemi nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirmesine, organlardan birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına, yüzde sabit ize ve katılanda kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu anlaşılmakla, birden fazla nitelikli hali ihlal ederek eylemini gerçekleştiren sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, b) Sanığın katılana yönelik kasten yaralama eylemi nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirmesine, organlardan birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına, yüzde sabit ize ve katılanda kemik kırığı meydana gelmesine neden olduğu olayda, katılanda meydana gelen kemik kırığının 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine göre sadece temel hapis cezasının tayininde nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak gösterilebileceği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 3-e, 87/1-a-c-d maddeleri gereğince verilen cezanın ayrıca meydana gelen kemik kırığından dolayı 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırılması, c) Sanık hakkında TCK’nin 53. maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.