Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2018/3880 · K. 2019/11122

14. Ceza Dairesi         2018/3880 E.  ,  2019/11122 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan alınan 24.03.2008 günlü olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair raporu veren heyette konunun uzmanı olan çocuk psikiyatristinin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, mağdurun dosyayla birlikte Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımyla oluşturulmuş en az beş kişilik bir heyetten suçun sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin tatbik edilip edilmeyeceği belirlenerek buna göre lehe kanun değerlendirmesi yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlendiği ve mevcut haliyle sanığın, mağdurdan hemen önce apartmana girip yukarı çıktıktan sonra aşağı inerken merdivenlerde karşılaştığı mağduru omzundan tutup dudaklarından öpmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekili ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.