Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2018/3930 · K. 2018/6597

11. Ceza Dairesi         2018/3930 E.  ,  2018/6597 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet A-Sanık ... hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın yokluğunda verilip, aynı zamanda MERNİS adresi de olan sorgusu esnasında bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat yapılmadan, doğrudan 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olmakla birlikte, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde usulsüz tebligatın öğrenildiği tarihi 15.06.2016 olarak belirtmesi nedeniyle, bu tarihten itibaren bir hafta olan yasal süre geçtikten sonra 14.06.2016 havale tarihli dilekçe ile sanığın da daha sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, B-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın, ‘‘diğer sanığı tanımadığını, ... ... ve Alkolsüz İçecekler Ltd. Şti. ile herhangi bir ilgisinin olmadığını, kahvehanede garson olarak çalıştığını, 2009 veya 2010 yılında ... ... isimli iş yerlerine jiple gelip giden şahsın özürlü çocuğu olduğunu öğrenince kendisine yardımcı olacağını söyleyip maaş bağlatacağını ifade ederek hem kendisine hem eşine bazı evraklar imzalattığını, bu olayla ilgili olabileceğini, kesinlikle bu imzalar karşılığı herhangi bir para almadığını, kısa bir süre sonra da bu şahsın ortadan kaybolduğunu’’ beyan eden savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; 1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; a)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, b)Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise; aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise,  dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, e)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması, bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 3-Vergi tekniği raporu ve Ticaret sicili gazetesinden anlaşıldığı üzere suça konu takvim yıllarında şirket ortağı olan ve şirketi temsile yetkili müdürü olmayan sanık ...’in, müdür olan sanık ...’in sahte fatura düzenleme eylemine ne şekilde iştirak ettiği tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması, 4-Kabule göre de; Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, bozmanın temyiz talebi reddedilen diğer sanık ...’e 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi uyarınca TEŞMİLİNE, bu sanık hakkındaki infazın durdurulmasına, infaz kurumuna alınmış ise salıverilmesine, bu konuda ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazılmasına, 12.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.