Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2018/4161 · K. 2019/1424

4. Hukuk Dairesi         2018/4161 E.  ,  2019/1424 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasının kabulü ile manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 13/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, bilinçli taksirle öldürme eylemi nedeniyle talep edilen maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir. Davacı vekili, davalının davacıların kızı ...... ......'u......le başından vurduğunu, ......'nın kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini, davacıların hayatı boyunca taşıyacağı evlat acısına mahkum edildiğini, geride kalanlar lehine hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi ve ıslah dilekçesi göz önüne alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise müteveffanın henüz 16 yaşında olduğu, ailesinin tarifi mümkün olmayan ve ömrü boyunca yaşayacağı evlat acısını çekmek zorunda kalacağı göz önüne alınarak kısmen kabulüne hükmedilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Dava konusu olayda; olayın meydana geliş biçimi, davalının eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirmiş olması, olay tarihi, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.