Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2018/4180 · K. 2020/905

10. Hukuk Dairesi         2018/4180 E.  ,  2020/905 K. "İçtihat Metni" Bölge Adliye Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi I-İSTEM: Davacı vekili, davacının, davalı işveren nezdinde 01.05.1999-23.02.2012 tarihleri arasında aralıksız çalışmasına rağmen, bu dönem içerisinde 305 gün sigortalı bildiriminin yapılmadığını ileri sürerek 01.05.1999-23.02.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalara ilişkin 305 gün eksik bildirilen günlerin tespitine karar verilmesini istemiştir. II-CEVAP: Feri müdahil SGK vekili, cevap dilekçesi sunmamış duruşmada davanın yerinde olmadığını belirterek reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, davacının, Kuruma bildirilenler dışında çalışmasının bulunmadığını, davacı ile işveren arasında akdedilen ferdi hizmet sözleşmesi uyarınca davacının sözleşmede belirtilen tarihlerde çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III-MAHKEME KARARI: A-İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk derece mahkemesince; "davanın reddine" karar verilmiştir. B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI Davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı ve bordro tanıkları beyanlarına göre davacının çalışmasının kesintisiz olduğunu, resmi izin süreleri dışında yılın 12 ayında sürekli çalıştığını, davacının kısmi zamanlı çalıştığını gösterir evraklar da usulsüzlük olduğunu, davacının OLEYİS üyesi olması üzerine 2004 yılından itibaren usulsüzlüğün sona erdiğini ve davacı ile aynı pozisyonda olan ...'ın davasının kabulüne ilişkin Şanlıurfa 3. İş Mahkemesine ait 2013/9-2015/501 sayılı dava dosyasının Yargıtay onama ilamı ile kesinleştiğini belirterek Bölge Adliye Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir. V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ: Davacı tarafından,01.05.1999-23.02.2012 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı belirtilerek eksik bildirilen günlerde de çalıştığının tespiti talep edilmiştir. Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 01.01.2004-24.02.2012 tarihleri arasında davacının tam olarak kesintisiz bildirimlerinin yapıldığı, 2000, 2001, 2002, 2003 yıllarında kısmi sözleşmelere uygun olarak kısmi bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, 01.05.1999-01.01.2004 tarihleri arasında davacının çalışmasının bildirildiği gibi mi yoksa bu tarihler arasında sürekli ve kesintisiz tam çalışması olup olmadığına ilişkindir. Uyuşmazlık konusu dönemde ,davalı işyeri olan Öğretmen evinde; 1992-2003 yılları arasında müdürlük görevi yapan ..., mahkemece tanık olarak dinlenmiş olup beyanında "1992-2004 yılları arasında öğretmen evinde müdür olarak görev yaptım, benle birlikte çalıştığı süre boyunca başka işe giriş çıkışı olmamıştır" şeklinde beyanda bulunmuş, 2002-2005 yılları arasında Müdürlük yapan Abdulhamit Ünalan beyanında "Ben 2,5 yıl müdür olarak görev yaptım, benim görevim boyunca davacı ara vermeden çalıştı" şeklinde beyanda bulunmuş,aynı işyerinde çalışan ve 01.01.1998-23.02.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz ve sürekli çalıştığının tespitine karar verilen ve kararı kesinleşen ... beyanında "davacının aralıksız çalıştığı" şeklinde beyanda bulunmuş olup kısmi bildirimlerin aksinin bodro tanık beyanlarıyla sabit olmasına göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mevcut şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin reddine ilişkin kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır. SONUÇ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.