Yargıtay 16. Hukuk Dairesi · E. 2018/4240 · K. 2021/1853

16. Hukuk Dairesi         2018/4240 E.  ,  2021/1853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL KANUN YOLU : TEMYİZ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece varılan sonucun dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilerek, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1992/204 Esas ve 1995/157 Karar sayılı dosyası içerisinde bulunan sulh sözleşmesi gereğince İhsan mirasçıları ile davalı ... arasında oluşmuş bulunan kesin hükme göre muhdesatın aidiyetinin belirtilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 144 ada 39 parselde yer alan taşınmazın içerisinde bulunan evin; inşaat bilirkişi tarafından hazırlanılan 16.04.2015 hakim havale tarihli bilirkişi raporunda belirttiği üzere, bodrum katında davalı ... tarafından kullanılan 35 metrekarelik kısım ve zemin katında davalı ... tarafından kullanılan 30 metrekarelik kısmın dışında kalan kısımların ...Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 1992/204 Esas, 1995/157 Karar sayılı ilamında yer alan sulh anlaşmasına göre davacılar murisi İhsan Ünal'a aidiyetinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, 09.05.2018 tarihli kısa kararda “Davalı ...’ın kullanımının dışında kalan muhtesatların davacıların murisi İhsan Ünal adına aidiyetinin tespitine” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “Davalı ...’ın kullanımının dışında kalan muhtesatların davacıların murisi İhsan Ünal adına aidiyetinin tespitine” karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu gibi, kısa kararın kendi içerisinde de çelişki oluşturulmuştur. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. Hal böyle olunca; Mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekmekte olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.