Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2018/4247 · K. 2020/2602

4. Hukuk Dairesi         2018/4247 E.  ,  2020/2602 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : ...24. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 02/12/2016 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2017 günlü karara karşı davacı ve davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacı ve davalı tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine dair verilen 06/06/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflarca süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL'sinin davacıya, 7.377,50 TL'sinin de davalılara sorumlulukları oranında yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 07/07/2020 gününde kesin olarak oy çokluğuyla karar verildi. KARŞI OY YAZISI Dava nitelikli cinsel istismar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiş; tarafların başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesince tarafların başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Karar tarafların temyizi üzerine dairemizce oy çokluğuyla onanmıştır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Somut olayda, olay tarihi, davacının olay tarihindeki yaşı, olayın vahameti ile meydana geliş biçimi, davalıların eylemlerinin niteliği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına her bir davalı yönünden hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları çok az olup kararın davacı yararına bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmamaktayız.07/07/2020