Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/4408 · K. 2020/1355

11. Hukuk Dairesi         2018/4408 E.  ,  2020/1355 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/03/2016 gün ve 2014/586 - 2016/188 sayılı kararı bozan Daire'nin 15/01/2018 gün ve 2016/6365 - 2018/236 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olup, davalı ...'in de usulsüz işlem ile kendini 2021 yılına kadar münferit yetkili müdür olarak seçtirdiğini, davalı ...’in yetkili olduğu günden bu yana usulsüz işlemler yaparak şirketin tek malvarlığı olan fabrikanın demirbaşlarını sattığını, fabrika binasına ait kiraları usulsüz şekilde harcadığını, peşin kira bedeli için çek alıp kırdırarak şirketi ve ortakları zarara uğrattığını, hileli işlemler ile şirketteki ortakların paylarını kendisine ve kardeşine devrederek şirkette hakim olmaya çalıştığını, bu eylemleri ile özen ve bağlılık yükümünü ihlal ettiğini, davalı ...’in şirkette yetkili müdür olarak kalmasının müvekkilleri açısından çekilmez bir hal aldığını ileri sürerek davalı ...’in davalı şirketin müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...’in şirkete ait defterleri mahkemeye sunmadığı, TTK’nın 82. maddesine uygun şekilde defterlerin zayi olduğu konusunda talepte bulunmadığı ayrıca davalı şirket müdürünün azli için haklı nedenlerin oluştuğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı ...’in şirket müdürlüğü görevinden azline dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur. Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.