Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2018/4484 · K. 2020/5702

12. Ceza Dairesi         2018/4484 E.  ,  2020/5702 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararları ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih ve 2016/248-2017/734 sayılı hükümlerine yönelik sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucu, sanık ... bakımından istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat hükmü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karar; sanık ... bakımından ise, "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Sanık ... hakkında verilen, "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık ... hakkında taksirle yaralama suçu yönünden hükmolunan cezanın türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE; II-Sanık ... bakımından, istinaf talebinin kabulü ile yerel Mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat hükmü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karara yönelik katılanların vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih ve 2018/11-38-2018/113 sayı ile "...Özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıkların, istinaf kanun yolu incelemesi sonucunda beraatlarına karar verilmesi karşısında; söz konusu beraat kararının CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve diğer bentlerinde sınırlı şekilde sayılan “temyiz edilemez” nitelikteki kararlardan olmaması, sanıklara atılı suçun CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması, uluslararası sözleşmeler ve Anayasa ile güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir uzantısı olarak hüküm ve kararlara karşı başvurulabilecek bir kanun yolunun açık olmasının kural, kapalı olmasının ise istisna olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, davayı beraatla sonuçlandıran bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır..." biçiminde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... bakımından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararı ile istinaf talebinin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan beraat kararına karşı temyiz kanun yolunun açık olduğunun kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin 15/02/2018 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Katılanın olayın meydana geldiği sanık ...'in sahibi ve sorumlusu olduğu Miray Dekorasyon isimli işyerinde vasıfsız işçi olarak çalıştığı, işe girdikten bir hafta kadar sonra eğitim ve ustalık gerektiren vargel makinesinde çalıştırılmaya başlandığı, olay günü elini makineye kaptırması sonucu, Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporlara göre yaralanmasının vücutta kemik kırığına, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak nitelikte olduğu olayda; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, sanık ... 'ın üretim ve planlamadan sorumlu ofis çalışanı olduğu, kazanın meydana geldiği bölümde yetkili olmadığının anlaşılması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı kararı ile Bursa 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih 2016/248 esas, 2017/734 karar sayılı kararının, sanık ... yönünden verilen hükmün CMK 280/2. maddesi gereğince kaldırılmasına, sanık ... 'ın üzerine atılı suçu işlemediği anlaşılmakla beraatine karar verildiği ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin beraate ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, bilirkişi raporuna göre sanığın üretim sorumlusu olarak sorumluluğu bulunduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/10/2017 tarih ve 2016/248-2017/734 sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06/02/2018 tarih ve 2017/444-2018/183 sayılı beraat hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin tebliğnamedeki isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.