Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2018/4510 · K. 2019/5928

11. Hukuk Dairesi         2018/4510 E.  ,  2019/5928 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/11/2017 tarih ve 2015/1179-2017/1005 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davacı şirkete nakliyat sigortası poliçesi ile sigortalı Moda Bagno A.Ş.'ye ait mutfak ünitesi aksamlarının taşınması esnasında hasar meydana geldiğini, bu hasarın davalı tarafın yetkilisi ve sürücüsünün katılımı ile görevlilerce tutanağa şerh düşüldüğünü, taşıma davalı şirket tarafından gerçekleştirildiği için hasardan davalının sorumlu olduğunu, ekspertiz raporuyla tespit edilen hasar miktarı 4.145,60 TL'nin hak sahibine 26/12/2008 tarihinde ödendiğini, davalı tarafa söz konusu meblağın ödenmesi hususunda yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek 4.145,60 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacının taşıma işinde aracı olduğunu, fiilen davalı şirket tarafından taşıma yapılmadığını, fiili taşımanın dava dışı alt taşıyıcı Yanık Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, emtiada meydana gelen zararın ne zaman meydana geldiğinin belirli olmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla CMR'nin 23. maddesinin uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, davalının CMR hükümlerine göre akti taşıyan olarak hasardan sorumlu tutulması gerektiği, poliçedeki muafiyet düşüldükten sonra davacının 3.723,82 TL hasar bedeli talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.723,82 TL'nin 26.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 198,37 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.