Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2018/4587 · K. 2020/3891

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2018/4587 E.  ,  2020/3891 K. "İçtihat Metni" ... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/04/2015 tarih ve 2010/131-2015/161 sayılı hükmün Dairemizin 16/04/2018 tarih ve 2015/26086-2018/4585 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R Davacı, davalının eczane sahibi olduğunu, reçeteler ile ilaç küpürlerindeki farklılıktan dolayı reçete evrak kolilerinin denetim birimi tarafından incelendiğini, bir kısım orjinalliğinden şüpheye düşülen ilaç küpürlerinin firmalarından sorulduğunu, firmalardan gelen cevabi yazılara göre 258 adet sahte küpür tespit edildiğini, sahte küpürlerin tutarının 141.810,41 TL olduğunu, bunun 99.836,26 TL’sinin sistem üzerinden eczaneden tahsil edildiğini, bakiye 41.974,15 TL alacakları kaldığını, daha önce verilmiş olan 165.201,79 TL avans ile birlikte davalıdan toplam 207.175,94 TL alacaklı olduklarını belirterek 207.175,94 TL kurum alacağının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir Mahkemece, davanın kabulüne, 207.175,94 TL'nin 25/03/2010 dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tâhsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiş, dairemizce karar onanmış, taraflar bu sefer karar düzeltme isteminde bulunmuştur. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir. 2-Somut uyuşmazlıkta, davacı kurum, davalının kurumlarına sahte küpür içeren reçete fatura etmesi nedeniyle sahte küpürlü fatura edilen ilaç bedellerinden tahsil edilemeyen bakiye 41.974,15 TL alacak ve 165.201,79 TL yersiz avans ödemesi olmak üzere toplam 207.175,94 TL kurum alacağının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporuna göre, ilaç kupürlerinin sahte olduğu anlaşıldığından, sahte kupürlü fatura edilen ilaç bedelinden tahsil edilemeyen bakiye 41.974,15 TL alacak ve 165.201,79 TL yersiz avans ödemesinin istirdadı istemine yönelik davanın kabulüne 207.175,94 TL'nin 25/03/2010 dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tâhsiline karar verilmiştir. 2007 yılına ilişkin SGK Protokolünün Fatura inceleme ve ödeme başlıklı 4.3 maddesinin, 4.3.7 sayılı alt maddesinde “Protokolün (6.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir. ” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. TBK. 117/1 maddesi gereğince, muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; "Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle borçlu temerrüde düşmüş olur." şeklinde düzenleme yapılmış olup, bu yasal düzenleme kapsamında olmak üzere, yersiz avans ödemesi varsa, ödeme tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi sözleşmede kararlaştırılmış olması nedeniyle, davalının bu tarih itibariyle temerrüde düştüğü gözetilerek, avans ödemelerinin yapıldığı tarihlerden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yön gözardı edilerek, aksi kanaatle tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HMK.'nun 370. maddesi hükmü gereğidir. Kararın bu nedenle düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 16/04/2018 tarih, 2015/26086 Esas ve 2018/4585 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak Mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 16/04/2018 tarih, 2015/26086 Esas ve 2018/4585 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının hüküm bölümünün 2. bendinde yer alan “ ...207.175,94 TL'nin 25/03/2010 dava tarihinden...” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “.... 207.175,94 TL'nin 15.162,21TL'si için 30.11.2006 tarihinden, 42.538,98TL'si için 28.06.2006 tarihinden, 55.180,07 TL'si için 12.01.2007 tarihinden, 52.320,55TL'si için 02.05.2007 tarihinden itibaren, geriye kalan miktar olan 41.974,15 TL alacak için ise dava tarihinden itibaren.... ” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 38,50 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 21/05/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.