Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2018/4607 · K. 2021/135

9. Hukuk Dairesi         2018/4607 E.  ,  2021/135 K. "İçtihat Metni" BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 28. Hukuk Dairesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davacının davalı nezdinde 15/10/1988-31/12/2011 tarihleri arasında kesintisiz olarak uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, ayda ortalama 1,5 sefer yaptığını, sefer başına ortalama 500-600 Euro sefer primi aldığını, iş akdine haksız olarak son verilerek asgari ücret üzerinden ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini iddia ederek; fark kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının imzaladığı ibraname ile hiçbir alacağının kalmadığını, ibranamenin feragatname niteliğinde olduğunu, alacak miktarının belli olmaması nedeni ile belirsiz dava açılamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: İlk Derece Mahkemesince; “Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacının, 03/02/1992 tarihinden itibaren fasılasız iş akdinin feshedildiği 31/12/2011 tarihine kadar davalı iş yerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, aylık ücret ve ortalama harcırah ödemesi ile birlikte fesih tarihindeki brüt ücretinin 2.815,70 TL olduğu, iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatı almaya hak kazandığı, davalı tarafından yapılan ödemenin kıdem tazminatından mahsubu gerekeceği, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının seferde olduğu ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalının yıllık izinlerin kullandırıldığını kanıtlayamadığı, çalışma süresi dikkate alındığında davacının 246 gün hakettiği ve kullanılmayan yıllık izin süresinin bulunduğu” gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu : İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Temyiz başvurusu : Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı, davalı işverenlikte çalışırken, yanıltıcı hareketlerde bulunmuş, sefere çıktığında aslında yapmadığı masrafları yapmış gibi göstermiştir. Bu husus, davacının imzaladığı ve inkar etmediği iş sözleşmesinin sonlandırılmasına dair tarafların mutabakatını içerir sözleşme metnin içeriğinden de anlaşılmaktadır. Davacı bu suçlamaları kabul etmiş, kendi talebine binaen ayrılmak istemiş, kendisine sadece kıdem tazminatı ödenmiştir. Mutabakat metninin ikale şeklinde gerçekleştiği ve belge içeriğine göre icabın işçiden geldiği anlaşılmakla, kıdem tazminatı ödenmek suretiyle gerçekleşen anlaşmanın geçerli olduğu kabul edilerek, ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır. Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.