Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2018/4692 · K. 2018/6522

7. Ceza Dairesi         2018/4692 E.  ,  2018/6522 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanığın adli sicil kaydında mevcut ilamların dosyaya celp edilmesi neticesinde, dosyada mevcut Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/736 Esas, 2012/1015 sayılı ilamın incelenmesinde sanık hakkında sağlık kurulu raporu uyarınca TCK.nun 32/1. maddesinde kalacak şekilde algılama yeteneğinin olmadığının tespiti ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği nazara alınarak; 5237 sayılı TCK.nun 32/1 ve 32/2 maddeleri uyarınca sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi, Kabule göre ise; Tekerrüre esas olan Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/1056 E., 2009/1000 K. sayılı mahkumiyet hükmünün TCK.nun 106/1, 1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK.nun 106/1, 1.cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; bu suç yönünden mahkemesince uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.