Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2018/4715 · K. 2019/2780

15. Hukuk Dairesi         2018/4715 E.  ,  2019/2780 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi . Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı iddia edilen alacak ile ilgili olarak davalı tarafından yapılan icra takibinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve istirdat talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı davasında, davalı ile aralarında düzenlenen sözleşme ile davalının yapacağı mutfak dolapları karşılığında davalıya 163.758,00 TL bedelli toplam 26 adet bono keşide edildiğini, iş yapım sözleşmesinden kaynaklı teslim edilen 26 adet bononun 11 adedinin bedeli olan 100.734,00 TL ile bu bonolar dışında kapı farkı adı altında 2.190,00 TL ile toplam 102.924,00 TL ödeme yapıldığını, ancak davalının sözleşmedeki edimlerini yerine getirmediğinden mahkemede tespit yapıldığını, tespit konusu imalâtlardan yapılanlar ve yapılmayanların sözleşme birim fiyatlarına göre yapılan imalâtların toplamının, 11.448,00 TL olduğunu, yapılamayan imalâtların toplam değerinin 148.680,00 TL olduğunu, tespit dosyasında alınan rapora göre davalının ediminin küçük bir bölümünü ifa ettiğini, bu edimin yaklaşık 7 katı tutarındaki ödemeyi tahsil ettiğini, buna rağmen aleyhlerine Konya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/912 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, bunun üzerine iş yapım sözleşmesini feshettiklerini belirterek icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, davalı savunmasında sözleşmeye göre inşaatı devam eden 6 blokta bulunan 36 daire ve yapılacak olan 20 daire olmak üzere 56 dairenin iç kapıları ve mutfak dolaplarının yapımını üstlendiklerini, ancak davacı iş sahibinin 36 dairelik bloktan oluşan inşaatın 4 blokun temellerinin dahi atılmadığını, sözleşme şartlarına uymayanın davacı olduğunu, davacının engellemelerine rağmen işin yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece taraflar arasında 16.04.2013 tarihli sözleşmenin düzenlendiği, bu sözleşmede 6 blokta bulunan 36 daire ve yapılacak olan 20 daire olmak üzere 56 dairenin iç kapıları ve mutfak dolaplarının yapımını davalının üstlendiği, davacı iş sahibi tarafından Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/98 D. iş sayılı dosyada yaptırılan tespite göre davalı yüklenicinin edimini yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlendiği ihtilâfsız olan 16.04.2013 tarihli sözleşmede imalâtın bedeli toplam 162.165,00 TL olarak kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmedeki bedel 6098 sayılı Okundu. TBK’nın 480. maddesinde tanımlanan götürü bedeldir. Götürü bedelli işlerde, yüklenicinin hak ettiği iş bedelinin saptanması ya da iş sahibinin ödemesinin fazla olup olmadığının belirlenmesi için gerçekleştirilen imalâtın eksik ve kusurlar da dikkate alınarak tüm işe oranının tespiti, bulunacak bu oranın toplam iş bedeline uygulanarak hak edilen bedelin saptanması ve bulunacak bu rakamdan kanıtlanan ödemeler düşülerek hesaplanması gerekmektedir. Somut olayda davacı iş sahibi, davalı yüklenicinin işi tamamlamadığını, yaptığı imalâta göre fazla ödeme yapıldığını iddia ettiğine göre mahkemece davalı yüklenicinin tespite itiraz ettiği de dikkate alınarak konusunda uzman bilirkişi kurulu oluşturularak mahallinde keşif yapılmak suretiyle az yukarıda açıklanan şekilde inceleme yapılmak suretiyle davalı yüklenicinin hak ettiği imalât bedelinin hesaplattırılıp kanıtlanan ödemelerin mahsubu ile davacının fazla ödemesinin bulunup bulunmadığının belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sadece tespit raporuna göre karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.